Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Αχ αυτή η βελόνα

Είναι πολύ ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο χτυπιέται ένα tattoo. Εμείς απλά βλέπουμε το αποτέλεσμα που δεν είναι άλλο από το μελάνι που έχει χυθεί στο δέρμα μας, αλλά πριν φτάσουμε σε αυτό ακολουθείται μια διαδικασία που καλό είναι να την γνωρίζουμε. Και σε όλη αυτή τη διαδικασία το ποιο σημαντικό ρόλο παίζει η βελόνα ή καλύτερα το μηχάνημα που χρησιμοποιεί ο καλλιτέχνης για να μας τρυπήσει το δέρμα.

Ο καλλιτέχνης που μας χτυπάει το τατουάζ, χύνει στο δέρμα μας μελάνι με ένα ηλεκτροκίνητο μηχάνημα που θυμίζει οδοντικό τρυπάνι. Το μηχάνημα κινεί την βελόνα πάνω κάτω, για να τρυπήσει το δέρμα, μεταξύ 50 και 3.000 φορές το λεπτό. Η βελόνα διαπερνά το δέρμα περίπου ένα χιλιοστό και περνάει σε κάθε τρύπημα μία σταγόνα μελάνι.

Το μηχάνημα αυτό έχει μείνει σχεδόν αμετάβλητο από το 1800 τότε που το εφεύρεε ο Samuel O'Reilly. Ο Samuel O'Reilly χρησιμοποίησε για τον σχεδιασμό του την εφεύρεση του Thomas Edison, τον εκτυπωτή. Ο Edison δημιούργησε τον εκτυπωτή για να χαράξει σε σκληρές επιφάνειες. O'Reilly τροποποιημένο το μηχάνημα Έντισον έτσι ώστε να καταλήγει σε μία βελόνα.




Τα βασικά συστατικά του μηχανήματος είναι :
Μία αποστειρωμένη βελόνα
Ένα σύστημα σωληνώσεων, το οποίο αντλεί το μελάνι από το μηχάνημα
Ένα ηλεκτρικό μοτέρ
Ένα πεντάλ, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για ραπτομηχανές, το οποίο ελέγχει την κατακόρυφη κίνηση της βελόνας.

Το μελάνι περνάει στην δεύτερη στοιβάδα δέρματος του ανθρώπου γιατί εκεί τα κύτταρα είναι πιο σταθερά από αυτά της επιδερμίδας με αποτέλεσμα το τατουάζ να παραμένει στη θέση του για μια ολόκληρη ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.