Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Μα εγώ θα έδινα τα πάντα να γινόμουνα πάλι παιδί....

palia kinoumema sxedia
Μια βόλτα στην αγαπημένη μου Πλάκα τις προάλλες με συγκίνησε πολύ. Έτυχε να "πέσω" πάνω σε ένα μαγαζάκι όμορφο και γλυκό που μεταπωλούσε παλιά και συλλεκτικής αξίας -πια- παιχνίδια. Παιχνίδια που γνωρίζουν πολύ καλά όσοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν τη δεκαετία του 1980.... Μπροστά μου βρίσκονταν playmobil, βόλοι, στρατιωτάκια, επιτραπέζια όπως η Monopoly και το Hotel, περιοδικά με κινούμενα σχέδια όπως το Αλμανάκο και Τα Σαίνια... Πράγματι, μεγαλώσαμε στην καλύτερη δεκαετία. Χρόνια αθώα και τρυφερά, μακριά από ηλεκτρονικά και computers... 
Σε όλο το δρόμο με την παρέα μου αρχίσαμε να θυμόμαστε με τρομερή νοσταλγία τα παιδικά μας χρόνια. Συζητούσαμε και αναπολούσαμε τα κινούμενα σχέδια που βλέπαμε όταν ήμασταν πολύ πιτσιρίκια. Μερικά από αυτά ήταν εύκολο να τα θυμηθώ, υπήρχαν και άλλα που έπρεπε να τα δω στο youtube για να τα ανασύρει η μνήμη μου. Θέλω πολύ να τα μοιραστώ μαζί σας και να σας κάνω κι εσάς να θυμηθείτε και να νοσταλγήσετε...

Πρώτο και καλύτερο φυσικά η Φρουτοπία. Δεν ξεχνιέται με τίποτα. Ο Πίκος Απίκος με την φωνή του Δημήτρη Πιατά ήταν αγαπημένος ήρωας και η Φρουτοπία το καλύτερο θρίλερ των παιδικών παραμυθιών... Μια γειτονιά λαχανικών που μιλούν και σπουδαίοι ηθοποιοί που δάνεισαν τις φωνές τους σε αυτό το αριστούργημα...



Θυμάστε του κουτιού τα παραμύθια; Με το κοριτσάκι με τα τεράστια γυαλιά και τον Ρούχλα με τη φωνή του Κοντογιαννίδη; Εγώ πολύ καλά και δε σας κρύβω πως σαν πολύ πιτσιρίκι που ήμουν τον Ρούχλα τον φοβόμουν.... Αλλά τα παραμύθια ήταν πραγματικά υπέροχα και θυμάμαι πως είχαν στόχο όχι απλά να ψυχαγωγήσουν αλλά και να παρέχουν ηθικά διδάγματα. Κάτι σαν τους μύθους του Αισώπου.


Λατρεμένο. Προφανώς επειδή ήμουν μικρό κοριτσάκι. Στα αγοράκια ας πούμε έκαναν θραύση οι Thundercats. Επίσης τα γλυκά αυτά πόνυ είχαν κυκλοφορήσει και σε κουκλάκια. (μεταξύ μας και Τhundercats έβλεπα...)


Αυτά που αν δε τα έβλεπα στο youtube δε θα τα θυμόμουν με τίποτα είναι τα κινέζικα παραμύθια. Βλέποντας τα όμως όλο και περισσότερο ξυπνούσε η μνήμη μου. Η εισαγωγή μαζί με το τραγουδάκι και τα λόγια που δεν καταλαβαίνεις είναι αρκετή για να σε πάει πολύ πίσω στο χρόνο. Τελικά θυμήθηκα και ένα άλλο παραμύθι που έχει για τίτλους έναρξης ένα πράσινο δράκο που πετάει και έχει την πλάτη του ένα μικρό αγοράκι.


Και φυσικά ο Sport Billy με το βαλιτσάκι που έβγαζε από την τσέπη του και γινόταν μεγάλο. Χωρούσαν όλα εκεί μέσα! Τους τίτλους έναρξης τους τραγουδάει ο Πασχάλης!!! Φυσικά αυτό ήταν διαπίστωση των ενήλικών μου χρόνων...


Και φυσικά τα κινούμενα σχέδια (τα οποία παρακολουθούσαμε με μανία κολλημένοι στην τηλεόραση με μια φέτα ψωμί με μερέντα) είναι πολλά ακόμη... Η Candy Candy, τα Στρουμφάκια που ευτυχώς προβάλλονται ακόμα, ο Νιλς Χόλγκερσον με τις χήνες του, τα χελωνονιντζάκια, ο Αστυνόμος Σαίνης, ο Μπόλεκ κι ο Λόλεκ, και τέλος ο Παραμυθάς! Εδώ βέβαια δε μιλάμε για κινούμενα σχέδια, αλλά έναν ηλικιωμένο κυριούλη που αφηγούταν παραμύθια στην Ερτ και ήταν αγαπητός σε όλα τα παιδάκια... τον θυμάστε;
Τα χρόνια περνούν και η εποχή της αλάνας, της μπάλας και του ποδηλάτου έχει χαραχτεί στη μνήμη μας με τα πιο όμορφα χρώματα. Ας φροντίσουμε και τα δικά μας παιδιά να έχουν επίσης μια όμορφη και αθώα παιδική ηλικία.

1 σχόλιο:

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.