Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Πολίτης αυτής της χώρας.


epeisodia sto kentro tis athinas
Κάνοντας αυτό το blog δεν ήθελα να μιλήσω για πολιτική, παρόλο που είναι κάτι με το οποίο ασχολούμαι, διαβάζω, ενημερώνομαι και έχω άποψη. Είναι όμως ένα θέμα που μας πονά όλους μας αυτές τις στιγμές που διανύουμε και το clipit εκτός των άλλων έχει και ένα σκοπό να ελαφρύνει λίγο το κλίμα.
Θέλω όμως να καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία από την χθεσινή διαμαρτυρία, θέλω μόνο να καταθέσω γεγονότα και εικόνες, όχι κριτικές και απόψεις, ίσως κάποιες ερωτήσεις...
Δεν μπορώ να πω ότι έχω πάει σε πολλές πορείες, χθες όμως είχα την ανάγκη να κατέβω παρόλο που πέρναγε από το μυαλό μου ότι θα γίνουν επεισόδια. Ήθελα να διαμαρτυρηθώ, ήθελα να αισθανθώ ότι κάτι κάνω και εγώ βρε αδελφέ και δεν είμαι μόνο για τον καναπέ και στο κάτω κατώ της γραφής για τον δικό μου μισθό πρόκειται για το δικό μου σπίτι για το δικό μου μέλλον.
Μαζευτήκαμε τέσσερα άτομα, 2 αγόρια και 2 κορίτσια, αφήσαμε το αυτοκίνητο πίσω από το νοσοκομείο Συγγρός και κατευθυνθήκαμε με τα πόδια από την Βασιλίσσης Σοφίας προς την Βουλή.
Κατέβαινε πολύς κόσμος μαζί μας, πλησιάζοντας στο ύψος της Ηρώδου Αττικού βλέπουμε ότι έχουν παραταχθεί μπροστά μας, πούλμαν των Ματ και πλήθος αστυνομικοί που δεν μας επιτρέπουν την διέλευσή μας προς την Βουλή. Να ρωτήσω για ποιο λόγο, να ρωτήσω με ποιο δικαίωμα δεν μου επιτρέπεις να περάσω, πολίτης αυτής της χώρας είμαι, και εγώ πληρώνω για αυτούς τους δρόμους. Δεν πτοηθήκαμε φυσικά αλλά ήταν εύλογα αυτά τα ερωτήματα από όλους, κατευθυνθήκαμε μέσα από το Κολωνάκι, εννοείται ότι όλοι οι δρόμοι που οδηγούσαν στην Βουλή ήταν κλειστοί. Κατεβήκαμε από την Κριεζώτου και φτάσαμε στην Πανεπιστημίου. Η Πανεπιστημίου ήταν γεμάτη κόσμο δεν μπορούσες να διασχίσεις ούτε δέκα μέτρα. Όλοι μας ήμασταν ήσυχοι, κάποια συνθήματα ακούγονταν άλλα όχι συνέχεια, περισσότερο πηγαδάκια δημιουργούνταν. Ήταν όλοι εκεί, είδα ανθρώπους όλων των ηλικιών, οικογένειες, παιδιά, γέρους, ζευγάρια, παπάδες και κάποιους που μοίραζαν πολιτικά φυλλάδια, αυτό η αλήθεια είναι ότι με πείραξε, κατεβήκαμε εκεί όχι γιατί ανήκουμε σε κάποιο κόμμα και το μόνο που δεν θέλαμε ήταν προσηλυτισμός.
Δεν προλάβαμε να κάτσουμε πάνω από δέκα λεπτά στην Πανεπιστημίου, η ώρα ήταν λίγο πριν της πέντε. Άρχισαν να μας πετάνε, δακρυγόνα και κροτίδες λάμψης. Μα γιατί, τι συνέβη? απολύτως τίποτα απλά καθόμασταν εκεί. Τι αναίτιο ήταν όλο αυτό το πράγμα. Και δεν έχω το δικαίωμα να διαμαρτύρομαι, δεν είμαι πολίτης αυτής της χώρας και εγώ δεν ψηφίζω αυτούς τους 300. Δεν έχω το δικαίωμα να έχω διαφορετική άποψη?
Δημιουργήθηκε ένας πανικός και ένας συνωστισμός προς τα στενά της Πανεπιστημίου, υπήρχαν κάποιοι που φώναζαν «μην φεύγετε». Δεν φεύγαμε μας έδιωχναν...
Αισθανθήκαμε ότι και από πίσω μας δημιουργήθηκε μία αναταραχή, όλοι κάναμε στην άκρη. Ο λόγος πέρασαν από μπροστά μας γύρω στα 100 άτομα, σαν να έκαναν παρέλαση, με σημαίες ρόπαλα και μάσκες. Κάποιοι τους χειροκροτούσαν... Εκεί καταλάβαμε όλοι, τι θα επακολουθούσε.
Μετακινηθήκαμε στο στενό της Βουκουρεστίου, καθώς πέρναγε η ώρα ανεβαίναμε όλο και ποιο ψηλά προς την  Ακαδημίας, γιατί η ατμόσφαιρα από τα δακρυγόνα ήταν αποπνικτική.
Το μόνο που φαινόταν από την Πανεπιστημίου ήταν φωτιά, καπνός, πέτρες να εκσφενδονίζονται, άτομα να τρέχουν πάνω κάτω, και εμείς να είμαστε εκεί, να περιμένουμε. Δεν θέλαμε να φύγουμε...
Μέχρι που βλέπουμε τον κόσμο που ήταν πιο μπροστά στην Βουκουρεστίου να έρχεται τρέχοντας προς τα πάνω. Έκαναν ντου τα ματ; νόμιζαν πως έκαναν; δεν ξέρω... ο πανικός που δημιουργήθηκε ήταν τεράστιος, ο κόσμος απίστευτα πολύς και πως δεν ποδοπατηθήκαμε ήταν ένα θαύμα. Στο κομμάτι της Βουκουρεστίου μεταξύ, Ακαδημίας και Σόλωνος γινόταν το έλα να δεις. Εγώ δεν είμαι πολίτης αυτής της χώρας και δεν πρέπει να προστατεύομαι? Γιατί αυτοί οι τριακόσιοι και η ασφάλεια τους, είναι πιο σημαντική από όλους εμάς τους υπόλοιπους και την δική μας ασφάλεια?
Ξανά μέσα από το Κολωνάκι, πήραμε τον δρόμο προς τα πίσω, παρόλα όσα συνέβησαν παρόλα όσα έδειξαν οι τηλεοράσεις, υπήρχε κόσμος που κατέβαινε ακόμα, με κατεύθυνση τη Βουλή...

2 σχόλια:

  1. 'Εχεις ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο....αυτά σκεφτόμουν κι εγώ σήμερα...άσχημη μέρα...ένα πνίξιμο που δεν με αφήνει να αναπνεύσω..το μέλλον μας?????προσωπικά,φοβάμαι....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και την επομενη μερα ο απλος κοσμακης που κατεβηκε να φωναξει το δικιο του ηταν ο κακος της υποθεσης,ο εμπρηστης και κουκουλοφορος,ενω οι 300 οι σωτηρες μας. Και ξαφνικα το προβλημα στην ΅Ελλαδα ειναι οτι καηκε ενας κινηματογραφος (καταδικαστεο μεν-προσυννενοημενο δε-,τη στιγμη που καιγεται η γουνα μας.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.