Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

προφορικές πρώτες βοήθειες για παιδικά ατυχήματα

Αλήθεια, πόσο εύκολα χάνετε τη ψυχραιμία σας στο ενδεχόμενο ενός παιδικού ατυχήματος μέσα στο σπίτι; Και όταν τη χάσετε και βρίσκεστε σε κατάσταση πανικού, πόσο εύκολο είναι να επανακτήσετε τον αυτοέλεγχό σας και να σκεφτείτε πριν δράσετε; Έχετε κάποιο κρυφό εσωτερικό "μηχανισμό" που εφαρμόζετε προκειμένου να ηρεμήστε και να σκεφτείτε λογικά ώστε να αντιμετωπίσετε ένα πιθανό ατύχημα, ή μήπως όλα γίνονται θολά και δεν είστε σε θέση να βοηθήσετε και να προστατεύσετε το παιδί σας τώρα που σας χρειάζεται περισσότερο από ποτέ;
protes voithies, atiximata sto spiti


Πολλές φορές σε γνώριμες καταστάσεις έχουμε τη δυνατότητα να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία μας και να είμαστε κόσμιοι. Σε περισσότερο απρόβλεπτα όμως γεγονότα -όπως τα ατυχήματα- αν δεν φανούμε από τη πρώτη στιγμή δυνατοί και συγκεντρωμένοι, τότε είναι όχι μόνο δεν καταφέρνουμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας αλλά ούτε και αυτόν που μας έχει ανάγκη. Πόσο μάλλον όταν αυτός που χρειάζεται τη βοήθειά μας είναι το ίδιο μας το παιδί και πρέπει να το συμβουλεύσουμε και να του συμπαρασταθούμε. Μέσα πρόληψης ενδεχόμενων παιδικών ατυχημάτων γνωρίζουν να λαμβάνουν όλοι οι γονείς, αυτή τη φορά θα εστιάσουμε στο τρόπο που μπορεί να φανεί σύμμαχος η ψυχραιμία μας, αφού αυτό συμβεί. Μπορούμε να σταθούμε δίπλα στο παιδάκι μας και να το κάνουμε να νιώσει ξανά ασφαλές; Μπορούμε να το ηρεμήσουμε ώστε να μη φοβάται;


Η κλινική ψυχολόγος Αγγελική Κατσαμά (ag.katsama@gmail.com) είναι πολύ διαφωτιστική δίνοντας μας τον όρο προφορικές "πρώτες βοήθειες" για παιδιά. Μέσα από το clipit, μας προτείνει ενδεικτικούς τρόπους ώστε να βοηθήσουμε το παιδί μας σε τυχόν ατύχημα να αποβάλλει το φόβο και να νιώσει ήρεμα και γαλήνια:
protes voithies, atiximata sto spiti
" Tο μικρό σας παίζει και ξαφνικά πέφτει και χτυπάει το μέτωπό του στο τραπέζι. Ίσως κάπου εκεί να υπάρχει και λίγο αίμα ή ένα μεγάλο καρούμπαλο. Πάρτε μια βαθειά ανάσα και με ήρεμη φωνή βοηθήστε το παιδί σας να μείνει ψύχραιμο και να φανταστεί πως η πληγή του σιγά σιγά κλείνει. Αν το παιδάκι σας νιώσει καλά η επούλωση θα γίνει πιο γρήγορα και ο φόβος και το κλάμα θα κρατήσουν ελάχιστα.
Πάντα βοηθάει λίγο παραμύθι και φαντασία. Δώστε του ένα δαχτυλίδι ή μια κουβερτούλα και πείτε του πως αυτό το ξεχωριστό αντικείμενο θα το βοηθήσει να γίνει καλά και να μην πονάει άλλο. Προσοχή αυτή δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να μαλώσετε το παιδί σας. Βοηθήστε το να νιώσει ασφάλεια και μπορείτε να πείτε «Θα μιλήσουμε αργότερα για το τι έγινε. Τώρα είναι πιο σημαντικό να νιώσεις καλά. Κράτα μου το χέρι. Τώρα όλα θα είναι καλύτερα. Έχεις  μια μικρή πληγή στο μέτωπό σου αλλά θυμάσαι τι έγινε όταν κόπηκε ο μπαμπάς τις προάλλες; Η πληγή γινόταν όλο και πιο μικρή και μετά έφυγε. Έτσι θα γίνει και με τη δική σου. Θα την καθαρίσουμε με αυτό το μαγικό νεράκι και μετά θα γίνει όπως του μπαμπά». Κάντε το μικρό σας να φανεί δυνατό και το πρόβλημα μικρό.
Ακόμα και σε καταστάσεις μεγαλύτερου τραύματος διατηρήστε την ψυχραιμία σας. Πάρτε βαθειά ανάσα. Δηλώστε πως είστε εκεί και θα βοηθήσετε να πάνε όλα καλά. Προσπαθείστε να είστε θετικοί και να βοηθήσετε το παιδί να φαντάζεται πως γίνεται καλά. Αν το παιδί είναι πολύ ταραγμένο ίσως χρειαστεί να βρείτε τρόπους να στρέψετε αλλού την προσοχή του. Ζητήστε του να σας πει το αγαπημένο του τραγούδι ή τι θα μπορούσε να κάνει ο αγαπημένος του ήρωας σε αυτή την περίπτωση."

Μέσω των προφορικών πρώτων βοηθειών υπερθεματίζεται η δυνατότητα της γλώσσας να θεραπεύει και να γαληνεύει. Καταλαβαίνουμε πως ο τρόπος που σκεφτόμαστε και που εκφραζόμαστε μπορεί να αλλάξει και τον τρόπο που νιώθουμε. Και η ψυχολόγος Αγγ. Κατσαμά καταλήγει: "Σκεφτείτε πόσο μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας και την οπτική μας απέναντι σε μια δυσάρεστη κατάσταση με το να την ονομάζουμε με λέξεις θετικές προς εμάς. Με το να εκφραζόμαστε θετικά και να σκεφτόμαστε θετικά. Πόσο καλό μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας και στα παιδιά μας. Πιστέψτε το και εσείς. Τα παιδιά είναι παιδιά και φυσικά πρέπει να τα εκπαιδεύουμε να είναι προσεκτικά αλλά μικροατυχήματα θα συμβαίνουν πάντα. Ψυχραιμία και θετική σκέψη. Θα  περάσει, πείτε το δυνατά και φανταστείτε και εσείς πως σύντομα θα είστε και πάλι ήρεμη και το μικρό σας θα παίζει πάλι ανέμελο."



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.